آتش دل(به دليل پيداشدن يه آتش دل ديگه ،فعلاخاكستر دل)

...

Sun, 13 May 2012 13:06:00 GMT

دوست دارم تورا؛که در وقت مردنم سياهي برکني...

سفيد بپوش...

زيرا که من ...

...تولد مرگم را جشن ميگيرم...

پ.ن:خـســـته ام تــنـــم کــمــي مُـــردن مـيـخواد ....

آن كه پشت در مانده ....مادرم بود نامرد!

Thu, 26 Apr 2012 10:33:00 GMT

مي دانم مادر نداشته اي ؛ كه اصلا كسي به مقدسي نام يك مادرميان نسل ننگينت نبوده ؛ اما آيا در زندگي ات نديده بودي كه يك كودك زني را مادر خطاب كند ؟ آيا نديده اي رنج يك زن را وقتي قرار است مادر شود ؟ عقده ي اين داغ ننگين حلال زاده نشدنت را پس از چه رو بر درب سوخته مي فشردي و خالي مي كردي؟ مگر نمي دانستي او كه پشت در مانده نه دختر پيامبر؛ نه شان نزول "انا اعطيناك الكوثر "؛نه مادر چند كودك و نه مادر محسن شش ماهه كه مادر تمام اهل دنياست

مي دانم از همان روز كه درب تمام خانه هاي مسجد بسته شد و تنها درب خانه ي علي همچنان باز ماند ؛براي اين در و مسمارش نقشه ها داشتي ! از همان روز كه در غدير خشك خم دست علي را در دست پيامبر ديده بودي در فكر ريسمان بودي و بستن آن دست ها...آن دست ها از وقتي غذاي سه روز خود و اهل خانه را به مسكين بخشيده بودند، از وقتي شان نزول آيه هاي قران شده؛ از وقتي ميان ركوع انگشتر عطا كرده بودند ؛ آتش به جانت افكنده بودند...

ننگ بر تو و اين مسلماني ات؛ نامسلمان...

حالا كه هر روز در آتش زنده به گور مي شوي مي گويمت ؛ سالهاست خون تو در رگ هاي خونخواران دنيا جاري شده و خواهد شد ؛ تو هيتلر سازو صدام ساز شده اي و خبرت نكرده اند اما هنوز هم تو نامرد ترين نامرد دنيايي؛ساده كه بگويمت يعني دين من بغض توست...تو كه مادرم را كشتي و حسينم را..

خداي هماني كه پهلو شكستي اش براي تو قهار و جبار است ؛ خوب حسابرسي ات مي كند اما من منتظرروزي مي مانم كه خدا رخصتم دهد تا سيلي به صورتت بزنم....

آرام جانم ...الوداع...

Tue, 17 Apr 2012 18:09:00 GMT

آنروز كه برايم خبر آوردند در نخلستان آنقدر گريسته اي كه از حال رفته و بر جاي افتادي؛هيچ نگرانت نبودم....ترسانده بودي آنها را ...اما من مي شناختم تورا...گفتم ؛مي آيد ،خودش خوب مي شود و مي آيد ...خوب شدي و آمدي...گريه در نخلستان ها كار تو بود....آنروز كه به گمان مردم فرشته ي مرگ تو را در آغوش كشيده بود ؛ نگرانت نبودم...اما روزي ديگر وقتي دست هايت را بسته ديدم ،نگرانت شدم؛علي! نگران تو و حقي كه تنها شايسته ي تو بود و داشت به غارت برده ميشد ...

داغ فرزندت كه پشت درب سوخته جايش گذاشته بودم ؛تاب و توان از جسم و جانم ربوده بود ؛ اما من با سند حقانيت تو ، با همان قباله ي فدك به مسجد آمدم ....علي جان ! چشم هايت نمي گذارند ادامه دهم ...من از اين نگاه خيس چشم هاي تو بيشتر مي رنجم تا از اين درد پهلوي شكسته ...نه بگذار نگويم ...هر چه مي خواهي بداني...از كوچه و ضرب سيلي اش از حسن بپرس...

چه اشك هاي زلالي فرو مي ريزند از درياي چشم هايت ...اين اشك هاي مقدس مرهمي مي شود بر اين پهلوي شكسته ...مرهم ميگذاري و مي سوزاني ...اشك مي ريزي و از پا مي اندازد مرا درد اين گوشه نشيني و غربت تو...دلم آتش مي گيرد براي تو و نگاهت كه به درب سوخته و مسمارش خيره خواهد ماند ...داغ بر دلم مي گذاري شب هنگام با هاي هاي گريه ات ، آنزمان كه دستت به بازوي ورم كرده ام خواهد خورد...

آرام جانم مراقب كودكانم باش...زينبم را به تو مي سپارم ؛ مي دانم با چادر خاكي ام شبيه من ميشود اما تو دندان روي جگر بگذار و از اين شباهت باز ياد فاطمه و غم هايش نيفت ...بغض حسن را گاهي اما در آغوشت آب كن ...فرزندم بغض يك دنيا كوچه را در گلو دارد ...حسين را...دردانه ام را اما به دست تو مي سپارم و هرچند مي دانم هيچ آبي عطش شهادت او را فرو نمي نشاند ....نه آب تمام چاه هايي كه تو پس از حفر وقفشان مي كني ....نه مهريه ي من و نه حتي فرات ...اما تو تشنه اش مگذار...

به خدا كه مي سپارمت خاطرم آسوده است...من مي روم اما منتظرت مي مانم ...منتظر تو و فرزندت...منتظر تو مي مانم تا روزي كه خار از چشم و استخوان از گلو بيرون مي كشي و در خانه ي خدا نداي فزت و رب الكعبه سر مي دهي ...باز هم اما منتظر مي مانم تا روزي كه فرزندمان از كنار بيت كعبه ندا سر دهد "يا اهل العالم انا ابن فاطمه" ...

اين کشته ي فتاده به هامون، حسين توست....

Tue, 10 Apr 2012 14:10:00 GMT

داغ روي داغتان که نميخواهم بگذارم،فقط باز مثل هميشه دلم گرفته و جاي ديگري ندارم..

آخر شنيده ام شما را "ابن الذبيحين "مي نامند و همين دوباره آتشي به خرمن جانم انداخته.

ابن الذبيحين مي خوانند شمارا...فرزند دوذبيح مي دانندتان ... فرزند عبداللهي که روزي قراربود قرباني نذر پدر باشد اما صد شتر به جاي او به قرباني قبول شد و فرزند اسماعيلي که درآزمايش پيامبري ابراهيم خنجر به حنجرش کشيده شد اما يک قوچ به جاي او به قرباني رفت...

من اما" ابا الذبحا" مي نامم شما رايا رسول الله ... ابا الذبحا يعني شما پدر ذبيحانيد ...پدر هماناني که تن هاي بي سر شان سه روز بر زمين تفتيده ي کربلا عريان ماند....

سال نو...

Wed, 14 Mar 2012 20:51:00 GMT

امير و شهزاده ي دل...

سال نو ميشود اما حال کهنه است ...به خدايت بگو...

در آغوش حرم ...

Sat, 03 Mar 2012 18:15:00 GMT

بهشت از همان لحظه كه وارد حرم بشوي ؛شروع ميشود .جنة چيزي شبيه حرم توست اما نمي دانم باب الحسين درب بازار بهشت هم اينقدر با صفاست يا نه ! نمي دانم آيا بهشت اصلا صحن آينه دارد!نمي دانم آيا صحن مسجد اعظم بهشت هم اينگونه شب هاي جمعه پر از عطر ربناي جامعه ي كبيره مي شود !من بهشت را نديده ام اما حتم دارم اگر حرم تو ،خود بهشت نباشد ؛تكه اي از بهشت است ...

به پابوسي ات كه مي آيم اذن دخولم روضه ي عباس ميشود و اشك كه مي دهي و نگاهم كه مي كني؛پر مي كشم ...مرا نگاه مي كني و همين دختركي را كه خودش را توي آينه كاري هاي ايوان برانداز مي كند و روسري اش را سرسري درست مي كند و به خودش لبخند مي زند ...اين زن جواني را كه زانو مي زند و خاك درت را مي بوسد ...همين نوعروسي را كه چادر سفيد گل دار سرش انداخته و اولين سفر بعد از ازدواجش را به پابوس تو آمده ...همين دختر كوچكي را كه شبيه رقيه ي روضه ي زير لب من است...نگاه مي كني تو ؛ همين پيرزني را كه گره ي ديگري بر پارچه ي گره خورده بر شبكه هاي ضريحت مي زند ؛ به اميد حاجت روايي... دختر جواني را كه با ويلچر جلو مي آورند اورا و چقدر به حالش غبطه مي خورم وقتي تا خود ضريح راه را برايش باز مي كنند...همين كودك عقب افتاده اي را كه مادرش گريه مي كند و نگاه مي كني حتي همين پسر بچه هايي را كه روي سنگفرشهاي ليز خانه ات سر سره بازي مي كنند ...مرا نگاه مي كني ...ببخش مرا كه جز روضه ي زينب روضه ي ديگري به زبانم نمي آيد ...زير لب روضه مي خوانم وسر فرو افكنده قدم برمي دارم ...نزديك ضريح روي زمين زانو مي زنم و تو باز نگاهم مي كني ؛ مرا كه هاي هاي گريه ام دل خادمت را به حالم مي سوزاند و راه را برايم باز مي كند ؛تا خود ضريح ...كنارت مي آيم و تنگ در آغوشت مي كشم ...غم تمام زائران تو انگار روي دلم سنگيني مي كند ...من حتم دارم زير بقعه ي تو هم دعا مستجاب است ...چشم هاي به اشك نشسته ام را تا خود گنبد بالا مي برم و زار ميزنم ؛ عمه فكري به حال دلم كن ...

ساعت 10:30شب جمعه حرم مطهر بي بي

اندر احوالات انتخابات در خوابگاه ما...

Fri, 02 Mar 2012 11:30:00 GMT

صبح هاي روز جمعه ي خوابگاه ما ،آنقدر خلوت هست كه حال و احوالش به روزهاي تعطيلي بين ترم بيشتر مي خوردو طبق قراردادي غير رسمي تا حداقل ساعت 10 كسي حق جيغ و داد ندارد اما اين جمعه انگار خوابگاه حال وهواي ديگري داردهمه بيداريم !و نه دعاي ندبه ي حرم بچه ها را خسته كرده و نه كم خوابي ديشب پر از ربناي جامعه ي كبيره ي آقاي شهيدي خواب آلود نشانشان مي دهد ...

نام جاويد وطن ،صبح اميد وطن...همه ي جان و تنم، وطنم ....همه با يك نام و نشان ، به تفاوت هر رنگ . زبان ...

مارش ملي مهيجي كه از راديو پخش مي شود در خوابگاه مي پيچد و از جا مي پراند حتي خيلي خواب آلوده هاي خوابگاه را...امروز اما صندوق هاي رأي به پابوس رأي هاي مقدس ما مي آيندو ما هم شناسنامه ها و كارت ملي هايمان را باعكس هاي 15سالگي بر مي داريم و صف مي كشيم پشت درب صندوقخانه ...تا قبل از اينكه رأي هايمان قضاشود ...نزديك صف كه مي رسيم يكي مي گويد : رفقا با خضوع و خشوع قدم برداريد ....حضور قلب فراموش نشود !حرم صندوقخانه نزديك است !يكي از دوستان هم ميكروفون خيالي مشتش را روشن وبا ديگر دوستان مصاحبه مي كند .

_ببخشيد خانم كيك و آبميوه كجا ميدن ؟

_ما كه نمي دونيم ...اگه شما ديديد ما رو هم خبر كنيد...اگه ريا نشه ! صبحونه نخورديم ...

_سلام خانم ،ببخشيد شما براي چي اومديد رأي بديد ؟

_براي اينكه شناسنامه ام مهر بخوره !

مي خنديم وجلوتر مي رويم ،كركري خواندن بعضي ها هم شنيدني است و البته تأمل بر انگيز ...

شناسنامه ها كه مهر مي خورد و انگشت هاي سبابيمان كه استامپ آبي را مي بوسد قلم را روي كاغذ سر مي دهيم و بسم الله گويان ،قرب‍ة الي الله نام نماينده هاي منتخبمان را روي سپيدي كاغذ حك مي كنيم ...

انگشت هاي آغشته به جوهرمان را كنار هم مي گذاريم و عكس مي اندازيم ...يكي به فكر بر طرف كردن مانع وضوي آبي روي انگشتش مي افتد آن هم با سيم ظرفشويي ...يكي هنوز كري مي خواند و من وقتي رأيم را در دل صندوق مي اندازم آرزو مي كنم روزي پاي صندوق رأي بيايم تا اينبار به فرمانده ي تو رأي دهم تا رأي من به فرمانده ي سپاه تو باشد؛ تا مشخص شود (اگر مرا بپذيري)در ركاب كدام فرمانده ي توزانوي خدمت بزنم ...مهدي صاحب زمان ! دعا كن تا آمدنت دلم نميرد...

اگر تو بگذاري درس مي خوانم ...

Tue, 28 Feb 2012 18:48:00 GMT

کلاس درس پرشده ازبوي عطرتو، مشام من اما ميسوزد از اين عطر سر مست کننده ي تنت....باز هم مثل هر روز اسم تو را روي تخته سياه نوشته اند ؛ با همان رنگي که دوست داري ؛ سرخ ....سرخ سرخ.

دلم که ميرود ؛ اخم مي کني . خوب مي دانم ،لازم به تذکر نيست ، من بايد درس بخوانم ، خودت از من ميخواهي درس بخوانم و من مطيع توام ...اما ببخش مرا که امروز هم تمام حواسم پيش توست ...مي آيي ؛ مي نشيني ؛ سر جايت ، کنج خراب آباد دلم ؛ اشک مي شوي و مي چکي ...جوهر خودکارم پخش مي شود روي سپيدي دفتر....من اما تورا پشت ضريح دلم مي گذارم ...به عاشقان ديگرت مي سپارم ؛ به رقيبانم و به سختي گوش مي سپارم ...استاد صحبت مي کنند ..." اگردر حال وضو علم به وجود چيزي داشته باشيم که ممکن است آب به زير آن نرسد ....مثل انگشتر تنگ؛ بايد ....

دلم مي ريزد ...نگاهت مي کنم پاي تخته سياه ايستاده اي ...تو و نام سرخت...اشک مي شوي و مي چکي ...و من بي قرار روبه روي تو به خاک عزا مي نشينم و زار مي زنم ..."کاش انگشتر تو تنگ نبود ،حسين !"

الهي درد بي درمان بگيري!

Thu, 02 Feb 2012 20:25:00 GMT

علي را هر کس از انسان بگيرد الهي درد بي درمان بگيرد

مگر پايان گرفته قدرت عشق که کار مرتضي پايان بگيرد؟

من اهل سنت هستم !

Sun, 29 Jan 2012 20:19:00 GMT

پيامبربه يگانگي خدا ايمان داشت ، من هم شهادت مي دهم که جز الله هيچ معبود و الهي نيست ، پيامبر نماز مي خواند ، من هم هر صبح و ظهر و مغرب و عشا روبه قبله ي پيامبر نماز مي گزارم ،حج مي روم ، خمس ميدهم و زکات هم !

من کتاب خدا را مي خوانم ، آنقدر بر طبق سنت و لسان رسول خدا که گاهي از "صادم "صداي سوت مي آيد و "ح ام " آنقدر غليظ مي شود که به "خ " شبيه تر است .اذان من ، مثل اذان بلال "حي علي خير العمل "دارد و تو مي داني ،مي دانم خير العمل نماز است اما واننهاده ام جهاد را ...هشت سال جهاد ما اين را ثابت مي کند ....

پيامبر به روز جزا ايمان داشت ، من هم حتي گاهي ايمانم رازمزمه مي کنم "و الحشر حق و الحساب حق و الجنّة والنار حق "....

من به سنت پيامبر ، به سنت خدا معتقدم که "انّي جاعلک للناس اماما" نه با شوري و اجماع و نه به دست اهل حلّ و عقد و نه حتي با تصريح خليفه ي قبل محقق نمي شود . پس ببخش مرا اگر نخواهم سر بپيچانم از سنت پيامبر .

من غدير نديده ؛ خم نرفته ،"بخ بخ لک يا اميرالمومنين اصبحت مولاي"نگفته به سنت پيامبر علي را اميرالمؤمنين خوانده ام و اگر چون به سنت رسول خدا ،دست علي را براي بيعت نفشرده ام ؛ اهل سنت نيستم از من در گذر ؛زمانه به تاخيرم انداخته....

من به شيوه و سنت رسول خدا که هر صبح برخانه ي زهراي اطهر عبور مي کرد و سلامشان ميداد ؛هر شب جمعه ذکر "السلام عليکم يااهل بيت النبوة " دارم .

من گاهي براي حسين گريه مي کنم ، گاهي که بهانه اي به دستم بيفتد ،يعني دقيقا به شيوه وسنت رسول خدا ؛ حال اگر تو به خاطر نبوسيدن گلوي حسين مرا اهل سنت نمي داني ،حرفي ديگراست ؛تفاوت من بارسول خدا اين است ، او حنجر حسين را مي بوسيدوميگريست و من حنجر نبوسيده گريانم ...

پس آيا من اهل سنت نيستم ؟ کدام سنت پيامبر رانقض کرده ام که مرا اهل سنت نمي داني برادر؟